Błogosławieni ubodzy w duchu,
Albowiem do nich należy królestwo niebieskie

Człowiek jest najważniejszy. Tak? Jeśli nie uznaje istnienia Boga. A dla człowieka najważniejsze są pieniądze i wszystko, co można za nie nabyć. A ja? Wierzę w Ciebie, Boże żywy. Czy potwierdzam wiarę swoim życiem. Bóg nie zabiera mi poczucia sensu bogactwa, ale przypomina mi, że jest także wartość wyższa – ubóstwo w duchu, które mi otwiera drogę do największego bogactwa, do Królestwa Niebieskiego.